ode aan de traan
Rituelen

Ode aan, de traan.

Ik ben niet bang voor tranen. Dat is best handig in mijn werk. Tranen, ontroering, dat betekent dat ‘er iets gebeurd’. We komen tot een kern. Bij iets wat blijkbaar belangrijk is. Voor mij dus geen punt en een teken dat ik blijkbaar de goede vragen stel. Vaak vinden mensen het toch ongemakkelijk en excuseren zich. Herken je dit? Bij deze een oproep om daarmee te stoppen!

Ik keek naar Uitstel van Executie . Patty zit volledig aan de grond en haar leven staat al tien jaar stil. Martijn Krabbé interviewt haar en op een gegeven moment wordt het teveel. Huilend zegt ze iets als: ‘Stom hè?’.

‘Voordat ik vergeet’ gaat over Tom die tien jaar geleden de diagnose Alzheimer kreeg. Zijn vrouw Martine blikt terug op de afgelopen jaren waarin Tom steeds slechter werd. Ze leest een dagboekfragment terug van Tom toen hij nog helder was. Het raakt haar, ze schiet vol en verontschuldigd zich ‘Sorry hoor’.

En vanochtend las ik op Instagram een berichtje van mijn lieve vriendin Ymkje die zichzelf een sentimenteel trutje noemde. Omdat ze heel binnenkort gaat verhuizen van Haarlem naar Friesland en zich realiseert dat ze Haarlem echt gaat missen en daar best een beetje sentimenteel van wordt.

Alle drie situaties waarbij het hartstikke logisch is dat daar emoties bij komen kijken. En toch is het voor degenen over wie het gaat blijkbaar lastig om die emoties te uiten zonder er een disclaimer aan toe te voegen. Door er sorry voor te zeggen of er een oordeel over te geven haal je de ongemakkelijkheid weg is het idee. Voor mij niet nodig, en ik hoop voor jou na het lezen van dit blog ook niet meer.

Hier sta ik namelijk, op de barricade: ‘Stop emotieshaming! Stop met sorry zeggen voor tranen en emoties die niemand kwaad doen. Door sorry te zeggen laat je de ander eigenlijk weten dat je het niet normaal vindt dat je huilt of sentimenteel bent. Waardoor je het ongemakkelijke mee in stand houdt. Laat die emoties er lekker zijn, ook als ze je overvallen. Heb er geen mening over. Wees lief voor jezelf. Emoties vertellen je iets. Luister naar ze. Doe er iets mee, maar zeg geen sorry voor ze.

Sorry, dan ga ik nu mijn blog afronden! Joe!