Rituelen

Een ritueel voor: ouders van wie het oudste kind voor het eerst naar de basisschool gaat.

Ik kreeg een artikel uit de NY times doorgestuurd (en als het daarin staat is het waar :)). Een artikel naar mijn hart. ‘There should be more rituals’. Amen! Het verwoord precies waar ik graag mee bezig wil zijn. Er zou een ritueel moeten zijn voor…

Ouders van wie het oudste kind voor het eerst naar de basisschool gaat

Als ik het denkexperiment uit deze column doe kan ik er zo een aantal bedenken. Maar aan deze had ik wel heel veel gehad: Een ritueel voor ouders van wie het oudste kind voor het eerst naar de basisschool gaat. Gewoon, een andere ouder die je welkom heet en wegwijs maakt in de Luizenmoederjungle (want zo voelde het echt voor mij!).

Voor je kind is alles geregeld, wie kijkt er naar jou om?

Mijn zoon voelde zich op school meteen heel welkom, dat is allemaal prima geregeld. Maar ook als ouder maak je nogal een verandering door. Ineens is je kleintje groot. Van een kwartier de tijd om samen te spelen voordat je weg moet naar anderhalve minuut voor jas uit, pauzespullen in de bak, kus en gaan. En aan het einde van de dag een heel kort verslagje van de juf als je erom vraagt (logisch overigens!). Het was even slikken (en schrikken).

Nuchtere moeder wordt emotioneel wrak

Ik ben best een nuchtere moeder (ja, al zeg ik het zelf) en had in vier jaar nog nooit een traan gelaten bij het wegbrengen van een kind. In die eerste basisschoolweek heb ik dat ruimschoots ingehaald. Ik voelde me zo alleen! Het was een hele nieuwe wereld waar ik instapte waar meteen zoveel geregeld en gedaan moest worden (hele papierboel met instructies over een luizencape kopen, gymschoenen, gymtas, pauzehapjes, overblijfroosters, allemaal nieuw). Toen een half jaar later mijn collega precies hetzelfde proces doormaakte kon ik haar gelukkig wat op weg helpen (laat je niet gekmaken!).

Welkomstritueel voor nieuwe ouders

Dat bracht me op een idee voor het welkomstritueel voor nieuwe ouders. Een systeem met voor nieuwe ouders een aanspreekpunt. Iemand die zich aan jou voorstelt ipv jij aan hen (waar moet je in hemelsnaam beginnen?!). Iemand die weet dat je komt. Een klein welkomstritueeltje; hallo lieve ouder, wat fijn dat je er bent… is dat wat?

Ik ga maar eens op school polsen of ik daar iets in kan betekenen volgend jaar.